ΗΡΩΙΚΑ · ΠΟΙΗΣΙΣ

μδ΄

ΕΞΕΧ’ Ω ΦΙΛ’ ΗΛΙΕ

Ὁ Ξενοφώντας τὸ ταχὺ γυμνὸς στὸ χιόνι ἐβγῆκε,
γυμνὸς ξύλα πελέκαγε, τὸν ἥλιον περικάλει.
«Γιὰ λάμψε ἥλιε φίλε μου νὰ λειώσουνε τὰ χιόνια,
νὰ μαζωχτεῖ τὸ στράτευμα ὁπού ’ναι σκορπισμένο,
νὰ ζεσταθοῦν τὰ κόκκαλα ὁπού ’ναι παγωμένα,
κ’ ἔχουμε στράτα μακρυνή, στὴν θάλασσα θὰ πᾶμε…»

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...