ΗΡΩΙΚΑ · ΠΟΙΗΣΙΣ

μη΄

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΚΟΥΣΣΑΡΑ

Ἔβοσκα τὸ κοπάδιν μου, τὴν σύριγγα λαλοῦσα,
βιγλίζω ἀρχόντους κυνηγούς, τὸν ῥύακα διαβαίνουν,
σύγνεφο ἀσκώνουν τὸ νερό, τὰ κύματ’ ἀφροδέρνουν,
τὰ κύματ’ ἀφροπέρασαν, πισωκρατοῦν τ’ ἁμάξια.
Κάμω χουνὶ τὲς χοῦφτες μου, τοὺς νηοὺς καλημερίζω.
-Καλὴν ἡμέρα εὐγενικοί. –Γειά σου καὶ σὲ βοσκάρη.
-Ποῦ τάχατες πορεύεστε; Ποιόν ἔχετε μπροστάρη;
-Εἰς τὸ κυνήγιν βαίνουμε, τῶν προεστῶν ἀγύμνη,
κ’ εἶν, τῆς Κουσσάρας ὁ ἄνθρωπος, ὁ πρωτοκυνηγάρης,
καὶ ἡμεῖς τὸ κυνηγάτον του, παλατιανοὶ καὶ σόϊ.

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...