ΕΡΩΤΙΚΑ · ΠΟΙΗΣΙΣ

νδ΄

ΒΡΙΤΟΜΑΡΠΙΣ

Τὲς σαγίτες μου ἐζώστην, τὸ δοξάριν μου βαστῶ,
σ’ ἄγρια κ’ εἰς ἐρμιὲς κυνήγουν, σὲ φαράγγια ἐθήρευα.
Κ’ ηὗρα μιὰν ἀφροπλασμένη, μιὰ νεραϊδογέννητη,
κ’ ἤλαμπεν ὡς τὸ φεγγάρι ποὺ πλανιέται στὴν νυχτιά.
Ἐλησμόνησα κυνήγια κι ἀγριμολογήματα,
τέτοιο διαλεχτὸ κυνήγιν μήγαρις τ’ ἀρνήθηκα;

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...