ΕΡΩΤΙΚΑ · ΠΟΙΗΣΙΣ

ξε΄

ΜΑΖΕΡΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

Οἱ μάγοι οἱ Κορσικανοὶ ν’ ὁποὺ τοὺς λὲν μαζέροι
ὁλονυχτὶς στὰ ὀνείρατα ὁμάδιν κυνηγοῦσιν.
Σὲ βάλτους κι ἀκροποταμιὲς βγαίνουν εἰς τὸ καρτέριν,
κι ὅποιο θεργιὸ νὰ πρωτοϊδοῦν μὲ τὰ ῥαβδιὰ χτυποῦσιν.
Κι ὡς ξεψυχᾶ ξετάζουν το τίνος μορφὴ τοὺς φάνη,
κεῖνος πὸ τοὺς συγχωριανοὺς ἔνι γιὰ ν’ ἀποθάνει.
Κι ὁ ποὺ λαβώθη μιὰ φορὰ πλιὰ γλυτωμὸν δὲν ἔχει,
παρὰ ὣς νά βγει ἡ χρονιὰ τὸν Χάρον ἀπαντέχει.

Μὰ ἐγὼ ἀντὶς τὸν θάνατο νὰ λέγω τῶν ἀνθρώπων
κάλλιον νὰ λογιόμουνα μαζέρος τῆς ἀγάπης.
Σὰν πέφτει ἡ νύχτα νὰ κινῶ στὰ δάση τοῦ ὀνειράτου,
σὲ γοῦρνες, λάκκους, ῥεμματιὲς νὰ καρτερῶ λαφίνες.
Σὰν ἔρχονται νὰ πιοῦν νερό, τὴν κεφαλὴ καὶ σκύβουν,
μὲ τῆς ἀγάπης τὴν σαϊτιὰ νὰ τὲς ῥωτολαβώνω.
Κι ὡς καίγει ἡ λαβωματιὰ καὶ βαριαναστενάζουν,
ἀπ’ τοῦ καημοῦ τὸ στέναγμα τὴν κόρη νὰ γνωρίζω.

-Καλὴν ἡμέραν λυγερή. -Καλῶς μου τὸν μαζέρο.
Σάμπως καὶ μ’ ὀνειρεύτηκες μαζέρε τῆς ἀγάπης;
-Οἷον ποθεῖς το μὲ ζητᾶς γιὰ νὰ σοῦ μολογήσω,
ἐψὲς στ’ ὄνειρον μ’ ἔλαχες νὰ σὲ ῥωτοχτυπήσω.
Κι ἀφοῦ λαβώθης λυγερὴ πλιὰ γλυτωμὸν δὲν ἔχεις,
παρὰ ὣς νά βγει ἡ χρονιὰ τὸν ἔρωτα παντέχεις.
(Σὰν τί ῥωτᾶς; Ποὺ λαχταρῶ χρόνους ὀχτὼ μικρό μου,
καὶ ἄλληνα παρ’ ἀπὸ σὲ δὲν ξεύρει τ’ ὄνειρό μου.)

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...