ΑΓΡΟΤΙΚΑ · ΠΟΙΗΣΙΣ

Βλέμμα ἀνθρωπινὸ

πη΄

Μεσοδρομὶς κεῖται σκυλίν, τὸ γαῖμα του λιμνάζει,
τινάζει τὸ κορμάκιν του, ψυχούλα του ῥαγίζει.
Ἐψὲς θαρρῶ πὼς τό ’χα δεῖ, προψὲς τό ’χα ἀντικρύσει
σὲ πόρτα ὀμπρὸς κ’ ἐγάβγιζε, σ’ αὐλόθυρα κ’ ἐπήδα.
Παιδόπουλον παράβγαινε καὶ τὴν οὐρὰ κουνοῦσε,
κ’ εἶχ’ ἕνα βλέμμ’ ἀνθρωπινὸ καὶ εἰς τὴν ψυχὴ μιλοῦσε.

Advertisements

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google+. Ἀποσυνδεθῆτε / Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...