ΓΝΩΜΙΚΑ · ΠΟΙΗΣΙΣ

ρλστ΄

ΤΟ ΣΟΝΕΤΟ ΤΟΥ ΒΟΛΚΩΦ

Τσακάλια καὶ ἀλεποῦδες κι ἀγριοσκύλοι
κ’ ὕαινες παρδαλὲς καὶ ἀγέλη λύκοι,
σ’ ἀρχαίους καιροὺς παλεῦαν γιὰ τὴν νίκη,
τίνος πλιὸ ἀρχοντικὰ λαλοῦν τ’ ἀχείλη.

Τσακάλια καὶ ἀλεποῦδες πῶς βελάζαν!
Κι ἀστεῖα πνιχτογαυγίζαν οἱ ἀγριοσκύλοι!
Κι ὡς γροικηθῆκαν οἱ ὕαινες… ῥεζίλι!
Καὶ οἱ λύκοι ὢ… τί μακρόσυρτα π’ οὐρλιάζαν!

Ἂμ λιόντας τις, παρέκει, γλαρωμένος,
πολλὰ ἀπ’ τὸ σκυλολόϊν ποὺ ἐνοχλήθη
πριχοῦ ἀποκοιμηθεῖ, ἅπαξ, βρουχήθη.

«Σωπᾶτε ἀδέρφια, λιόντας! Μὴ ἀλυχτᾶτε,
κι ἀμῆτε, στὴν μονιά του κάθε γένος,
κι ἀγάλι, ὡσὰν γατοῦλες νὰ πατᾶτε».

Advertisements