ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ & ΔΙΑΣΚΕΥΕΣ · ΠΟΙΗΣΙΣ

Silence

383px-Edgar_Allan_Poe_2

ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΕΝΤΓΚΑΡ ΑΛΛΑΝ ΠΟΕ

Βρίσκονται ἰδιότητες, φύσεις ποὺ συνταιριάζουν
μέσα τους ὕπαρξι διπλῆν, ἔτσι ὁποὺ γεννιοῦνται
γένη ὀντοτήτων διφυῶν συνάμα ὁποὺ πηγάζουν
κι ἀπὸ τὴν ὕλην κι ἀπ’ τὸ φῶς, στέριο καὶ σκιὰ θωροῦνται.

Βρίσκονται δυὸ λογιῶν σιωπές, πέλαο κι ἀκτῆς τὰ μάκρη,
ψυχὴ καὶ σῶμα. Ἡ μιά τους ζεῖ σ’ ἀγριοτόπια ἔρμα
μὲ νηόβγαλτο χόρτο ἁψηλό. – Κάποια καθιερωμένα,
τῶν ἀκριβῶν μας θύμησες, μνῆμες κοινὲς μὲ δάκρυ,
τὸν φόβο του ξορκίζουνε: Τ’ ὄνομα αὐτοῦ «Τὸ Τέρμα».

Αὐτὸς ἡ ἄλλ’ ἡ ἐνσώματη σιωπή· ὤ μὴν τὸν τρέμεις!
Δὲν δύναται, αὐτεξούσιος, νὰ πράξει τὸ κακό·
μὸν πρέπει μοῖρ’ ἀπρόσμενη, (παρτίδ’ ἄωρα χαμένη)
νὰ φέρει σε τὸν ἴσκιο του νὰ σμείξεις (τὸ στοιχειὸ
τ’ ἀνώνυμο, ποὺ περπατεῖ σ’ ἐρημικὸ τοπίο,
κεῖ ποὺ ἄνθρωπος δὲν πάτησεν) καὶ ν’ ἀφεθεῖς στὸ θεῖο!

Advertisements
ΗΡΩΙΚΑ · ΠΟΙΗΣΙΣ

ρνα΄

ΣΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΕΡΡΙΚΟ ΣΚΑΡΦΙΛΝΤ

Γδέρνει ἀπόψε ὁ ἄνεμος, φραγγέλι ξεσαρκώνει,
μὲς στὸ θαμπὸ πυργοκελὶ τάβλα καὶ καντηλέρι·
πάνω σὲ φύλλο κίτρινον ἄλικους στίχους στρώνει
τοῦ ἀστραπομάτη γέροντα τὸ σκεβρωμένο χέρι…

«Σήμερον ηὗρε ὁ Χάροντας τὸν μικροκωνσταντῖνο.
Κελτογραικὸς γεννήθηκεν, φιλόχριστος βαπτίστη·
καλῶς στὴν βίγλα ἐβίγλισε καὶ ἄξιον τόνε κρίνω,
δὲν βρέθη στ’ ἄρματ’ ἀχαμνός, μήτε λειψὸς στὴν πίστι.

Τὴν πράξι ἐγὼ βεβαίωσα, ὁ κήνσωρας τοῦ αἰώνα,
μὲ τὴν μελάνη τοῦ αἵματος, μὲ τῆς φωτιᾶς τὴν πένα·
στ’ ἀρχαῖο βιβλίο τῆς ἀντρειγιᾶς ποὺ ἀλλάζω μύρια χρόνια
τοῦ λάβρου ἀντρὸς τὸν πεθαμὸ μὲ τοῦ ἥρωα τὴν γέννα».

Κ’ ἔπειτα ἡ βίβλος ἔκλεισε καὶ ὁ γέρων ξεθωριάζει,
σπιλιάδα πνέει μὲ σουριγμόν, σὰν βέλος παγωμένο·
τὸ καντηλέρι ἐκάπνισε καὶ ὁ πύργος σκοτεινιάζει
καὶ τὸ δρολάπι «Ἀθάνατος!» δέρνεται λυπημένο.