ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ & ΔΙΑΣΚΕΥΕΣ · ΠΟΙΗΣΙΣ

Expectancy

ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΧΑΟΥΑΡΝΤ ΦΙΛΙΠΣ ΛΑΒΚΡΑΦΤ
(Πρώτη δημοσίευσις στὸ 21ον τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ τῆς Φ. ΛΕ. ΦΑ. ΛΟ.)

Ἄγνωστο κάποια πράγματα γιατί μοῦ ἀφήνουν μία
αἴσθησι πὼς θὰ ἐκδηλωθοῦν θαύματ’ ἀγνώρου βύθους,
ἢ μιᾶς ῥωγμῆς ποὺ διέῤῥηξε τοῦ ὁρίζοντος τοὺς τοίχους
πρὸς κόσμους ποὺ μόνον θεῶν ἁρμόζουν νά ’ναι οἰκία.

Εἶναι μιὰ προσμονὴ ἀσαφὴς ποὺ κόβει τὴν ἀνάσα
ὅπως σ’ ἀρχαῖες τρανὲς πομπὲς π’ ἀνακαλῶ θολά,
ἢ σ’ ἄγριες περιπέτειες, βιωμένες νοερά,
μ’ ἔκστασι πλήρεις, ῥεμβασμοὺς ποὺ λεύτερα καλπάσαν.

Βρίσκεται σὲ λιογέρματα, κτηρίων παράξενες κορφές,
παληὰ χωριά, τόπους δασῶν, λειβάδια μὲς σ’ ὁμῖχλες,
νοτιές, λοφίσκους, θάλασσες, ὁλόφωτες πολίχνες,
κήπους παληούς, τραγούδι’ ἀχνὰ καὶ στῆς σελήνης τὶς φωτιές.

Κι’ ἐνῷ τὸ δέλεαρ αὐτῆς ἀρκεῖ ν’ ἀξίζῃ ἡ ζωή,
δὲν εἶν’ ὀφέλ’ ἢ μαντεψιὲς σὰν δίνεται τί ὑπονοεῖ.

Advertisements
ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΥΜΜΕΙΚΤΑ · ΠΟΙΗΣΙΣ

Τετραχρωμία

σιβ΄

Ἔρωτας γυμνὸς * δίπλα στὸ ἀνθογυάλι.
Κόκκινο τῶν ῥόδων, * λευκὸ τοῦ κορμιοῦ της,
μαῦρο τῶν μαλλιῶν, * πράσινο μισχοφύλλων.
Ζωὴ κι’ ἁγνότης * καὶ θάνατος κι’ ἐλπίδα.

ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ & ΔΙΑΣΚΕΥΕΣ · ΠΟΙΗΣΙΣ

Who has seen the wind?

 

 

 

 

 

 

 

ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΤΙΝΑ ΤΖΩΡΤΖΙΝΑ ΡΟΣΕΤΙ

Καὶ ποιός εἶδε τὸν ἄνεμο;
Μήτ’ ἐγὼ μήτε κι’ ἐσύ:
Μὰ σὰν τὰ φύλλα κρέμωνται τρεμάμενα,
ὁ ἄνεμος περνᾷ καὶ τὰ κουνεῖ.

Καὶ ποιός εἶδε τὸν ἄνεμο;
Μήτ’ ἐσὺ μήτε κι’ ἐγώ:
Μὰ σὰν τὰ δέντρα γέρνουν τὰ κεφάλια τους,
στὸν ἄνεμο ὑποκλίνονται θαῤῥῶ.

Σχέδιο: Dante Gabriel Rossetti

ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ & ΔΙΑΣΚΕΥΕΣ · ΠΟΙΗΣΙΣ

To Helen

 

 

 

 

 

 

 

ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΕΝΤΓΚΑΡ ΑΛΛΑΝ ΠΟΕ

Ἑλένη, εἶν’ γιὰ μὲ ἡ δική σου καλλονὴ
σὰν νικηφόρα τοῦ ἀρχαίου καιροῦ καράβια,
ποὺ ἁβρά, πάνω σὲ θάλασσαν εὐωδιαστή,
τὸν κουρασμένον ἀρμενᾶν ταξειδευτὴ
μέχρι τὰ πατρικά του τ’ ἀκρογιάλια.

Στ’ ἄγρια νερὰ παληὸ συνήθειο νὰ γυρνῶ,
ἡ ὄψ’ ἡ κλασσική, ἡ ὑακινθένια κόμη,
ἡ Ναϊάδα αὔρα σου μ’ ἔφεραν σπίτι δῶ
στὴν αἴγλη ποὺ ὠνομάσθηκεν Ἑλλάδα,
στὸ μεγαλεῖο ποὺ ἀπεκλήθη Ῥώμη.

Νά! Στὴν λαμπρὴ κεῖ κόγχη τοῦ παραθυριοῦ
μ’ ἄγαλμαν ὅμοια σὲ θωρῶ στέκεσ’ ὀρθή,
λύχνον ἀχάτινο τὸ χέρι σου κρατεῖ!
Ἄ, Ψυχή, ἀπὸ τὲς ἐπικράτειες ποὺ
εἶναι Ἁγία Γῆ!

Φωτογραφία: Edgar Allan Poe, χαρακτικὸ τοῦ Timothy Cole

ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ & ΔΙΑΣΚΕΥΕΣ · ΠΟΙΗΣΙΣ

Εἰς τὸν βίον Α΄

ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΓΕΩΜΕΤΡΟΥ

Τὴν ἀρετὴ θώρησα χθὲς ἀναμεσὶς στὴν πόλι,
ἀπ’ ἔξω μαυροφόραγεν κι’ ἐντὸς καρδιοθλιβόταν,
κι’ εἶπα «Τί καρδιοθλίβεσαι;» κι’ ἐκείνη μοὶ ἀπεκρίθη.
«Παραμερίστ’ ἡ φρόνησις, γωνιάστ’ ἡ ἀντρειὰ κι’ ἡ γνῶσις,
κι’ ἐδῶ θρονιάστ’ ἡ ἀγνωσιὰ κι’ ἀρχοντοδεσποτεύει
κι’ ἔχει καὶ συναρχόντους της τὴν μέθη, τὴν δειλία».

Τὴν ἀρετὴν χθὲς εἶδον ἐν μέσῃ πόλει
μελαμφοροῦσαν καὶ κατηφείας ὅλην·
τί δ’, ἠρόμην, πέπονθας; Ἡ δέ· νῦν ἔγνως,
τόλμα, φρόνησις, γνῶσις, ἐν ταῖς γωνίαις,
ἄγνοια δ’ ἄρχει καὶ μέθη καὶ δειλία.

ΑΠΟΔΟΣΕΙΣ & ΔΙΑΣΚΕΥΕΣ · ΠΟΙΗΣΙΣ

Εἰς τὸν βίον Β΄

ΔΙΑΣΚΕΥΗ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΓΕΩΜΕΤΡΟΥ

Ψυχή μου ἀπ’ τὲς καθημερνὲς τυράγνιες τί τραβιέσαι;
Μήτ’ ἔνι τέχνη νὰ εὑρεθῇ νὰ μὴν βαρυλυπιέσαι.
Ἡ γῆς πάει μὲ τ’ ἀγκάθια της κι’ ὁ βιὸς σκοτοῦρες σπέρνει,
ἔτσι ὁ Πλάστης τ’ ὥρισεν, πολέμα το καημένη.

Ψυχή, τί φεύγεις τοὺς καθημέραν πόνους;
Οὐκ ἔστιν εὑρεῖν τῆς ἀλυπίας τέχνην.
Τὴν γῆν ἀκάνθας, τὸν βίον δὲ φροντίδας
φέρειν ὁ Πλάστης ἐξεθέσπισε. Φέρε.

ΗΡΩΙΚΑ · ΠΟΙΗΣΙΣ

Εἰς τὲς Θερμοπύλες

σια΄

Ἀνάβρυσαν κρηνοπηγὲς κι’ ὡρμῆσαν στὰ ποτάμια,
κι’ ὁ ποταμὸς τῆς ἀρετῆς τρανοφουσκονεριάζει,
κι’ οἱ Θερμοπύλες τρίστενες καὶ τὸ νερὸν ὑψώθη,
καὶ μετρημένο χύνεται κι’ ὀλιγοστὸ κυλάει,
κι’ ἐκ τὸν καιρὸ παραπερνᾷ κι’ ὅλον παρκάτω ῥέει,
κι’ ἄλλ’ ἤπιαν κι’ ἐσηκώθησαν κι’ ἄλλοι σκυμμένοι πίνουν
κι’ ἄλλοι σκυφτοὶ προσμένουν το, νὰ πιοῦν νὰ σηκωθοῦνε.